Ay’daki zelzeleler, sanılandan çok daha yaygın çıktı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Yapılan araştırmada, birtakım sırtların jeolojik açıdan epeyce yakın bir geçmişe, yani yalnızca birkaç on milyon yıl öncesine dayandığı belirlendi.

Elde edilen datalar, Ay’ın bir bütün olarak yavaşça soğumaya ve küçülmeye devam ettiğini gösteriyor. Bu süreç, kurumakta olan bir elmanın yüzeyinin buruşmasına benzeri halde Ay yüzeyinde kırışıklıklar oluşturuyor.

Gelecekteki Ay vazifeleri ve potansiyel uzun vadeli üsler için birincil maksat olan karanlık bazalt düzlüklerinin, sanıldığı üzere jeolojik olarak sessiz olmadığı anlaşılıyor.

Küresel daralma ve yüzey kırışıklıkları

Smithsonian Enstitüsü’nden jeolog Cole Nypaver, Apollo devrinden bu yana Ay’ın yüksek bölgelerindeki fay sınırlarının (lobate scarps) varlığının bilindiğini, fakat birinci kere maria düzlüklerinde de benzeri özelliklerin bu kadar yaygın olarak belgelendiğini tabir etti.

Bu çalışma, Ay’ın iç yapısı, termal geçmişi ve sismik hareketliliği hakkında global bir bakış açısı sunuyor.

Ay, Dünya üzere hareketli tektonik plakalara sahip olmasa da yaklaşık 4,5 milyar yıl evvelki oluşumundan bu yana soğuyan iç yapısı nedeniyle sismik aktivite üretmeye devam ediyor.

Araştırmacılar, NASA’nın Ay Yörünge Keşif Aracı’ndan (LRO) gelen yüksek çözünürlüklü imgeleri kullanarak daha evvel belgelenmemiş 1.114 yeni sırt segmenti tespit etti. Böylelikle Ay genelinde saptanan toplam segment sayısı 2.634’e ulaştı.

Genç fay sınırları ve sismik tehlikeler

Fayların yaşını belirlemek için etraftaki krater yoğunluğunu tahlil eden takım, bu sırtların yaklaşık 310 milyon ile 50 milyon yıl evvel oluştuğunu saptadı.

En genç sırtın yaklaşık 52 milyon yaşında olduğu belirlenirken, ortalama yaşın yüksek bölgelerdeki fay çizgileriyle benzerlik gösterdiği görüldü. Bu durum, birebir global gerilimlerin Ay’ın her iki arazi yapısını da şekillendirdiğini kanıtlıyor.

Jeolog Tom Watters, bu keşfin dinamik ve küçülen bir Ay tablosunu tamamladığını belirtti. Maria düzlüklerindeki sismik olarak etkin özelliklerin yaygınlığı, gelecekteki Ay misyonları için hem yeni fırsatlar hem de riskler barındırıyor.

Özellikle sığ Ay zelzelelerinin, Ay yüzeyinde kurulacak insan yapısı altyapılar için önemli bir tehlike oluşturabileceği vurgulanıyor.

Yapılan araştırmada, kimi sırtların jeolojik açıdan hayli yakın bir geçmişe, yani yalnızca birkaç on milyon yıl öncesine dayandığı belirlendi.

Elde edilen bilgiler, Ay’ın bir bütün olarak yavaşça soğumaya ve küçülmeye devam ettiğini gösteriyor. Bu süreç, kurumakta olan bir elmanın yüzeyinin buruşmasına misal halde Ay yüzeyinde kırışıklıklar oluşturuyor.

Gelecekteki Ay misyonları ve potansiyel uzun vadeli üsler için birincil gaye olan karanlık bazalt düzlüklerinin, sanıldığı üzere jeolojik olarak sessiz olmadığı anlaşılıyor.

Küresel daralma ve yüzey kırışıklıkları

Smithsonian Enstitüsü’nden jeolog Cole Nypaver, Apollo devrinden bu yana Ay’ın yüksek bölgelerindeki fay çizgilerinin (lobate scarps) varlığının bilindiğini, fakat birinci kere maria düzlüklerinde de benzeri özelliklerin bu kadar yaygın olarak belgelendiğini söz etti.

Bu çalışma, Ay’ın iç yapısı, termal geçmişi ve sismik hareketliliği hakkında global bir bakış açısı sunuyor.

Ay, Dünya üzere hareketli tektonik plakalara sahip olmasa da yaklaşık 4,5 milyar yıl evvelki oluşumundan bu yana soğuyan iç yapısı nedeniyle sismik aktivite üretmeye devam ediyor.

Araştırmacılar, NASA’nın Ay Yörünge Keşif Aracı’ndan (LRO) gelen yüksek çözünürlüklü imgeleri kullanarak daha evvel belgelenmemiş 1.114 yeni sırt segmenti tespit etti. Böylelikle Ay genelinde saptanan toplam segment sayısı 2.634’e ulaştı.

Genç fay çizgileri ve sismik tehlikeler

Fayların yaşını belirlemek için etraftaki krater yoğunluğunu tahlil eden grup, bu sırtların yaklaşık 310 milyon ile 50 milyon yıl evvel oluştuğunu saptadı.

En genç sırtın yaklaşık 52 milyon yaşında olduğu belirlenirken, ortalama yaşın yüksek bölgelerdeki fay çizgileriyle benzerlik gösterdiği görüldü. Bu durum, birebir global gerilimlerin Ay’ın her iki arazi yapısını da şekillendirdiğini kanıtlıyor.

Jeolog Tom Watters, bu keşfin dinamik ve küçülen bir Ay tablosunu tamamladığını belirtti. Maria düzlüklerindeki sismik olarak faal özelliklerin yaygınlığı, gelecekteki Ay vazifeleri için hem yeni fırsatlar hem de riskler barındırıyor.

Özellikle sığ Ay zelzelelerinin, Ay yüzeyinde kurulacak insan yapısı altyapılar için önemli bir tehlike oluşturabileceği vurgulanıyor.

Yapılan araştırmada, birtakım sırtların jeolojik açıdan epeyce yakın bir geçmişe, yani yalnızca birkaç on milyon yıl öncesine dayandığı belirlendi

Elde edilen bilgiler, Ay’ın bir bütün olarak yavaşça soğumaya ve küçülmeye devam ettiğini gösteriyor. Bu süreç, kurumakta olan bir elmanın yüzeyinin buruşmasına benzeri halde Ay yüzeyinde kırışıklıklar oluşturuyor.

Gelecekteki Ay misyonları ve potansiyel uzun vadeli üsler için birincil gaye olan karanlık bazalt düzlüklerinin, sanıldığı üzere jeolojik olarak sessiz olmadığı anlaşılıyor

Küresel daralma ve yüzey kırışıklıkları

Smithsonian Enstitüsü’nden jeolog Cole Nypaver, Apollo periyodundan bu yana Ay’ın yüksek bölgelerindeki fay çizgilerinin (lobate scarps) varlığının bilindiğini, lakin birinci sefer maria düzlüklerinde de misal özelliklerin bu kadar yaygın olarak belgelendiğini söz etti.

Bu çalışma, Ay’ın iç yapısı, termal geçmişi ve sismik hareketliliği hakkında global bir bakış açısı sunuyor.

Ay, Dünya üzere hareketli tektonik plakalara sahip olmasa da yaklaşık 4,5 milyar yıl evvelki oluşumundan bu yana soğuyan iç yapısı nedeniyle sismik aktivite üretmeye devam ediyor.

Araştırmacılar, NASA’nın Ay Yörünge Keşif Aracı’ndan (LRO) gelen yüksek çözünürlüklü manzaraları kullanarak daha evvel belgelenmemiş 1.114 yeni sırt segmenti tespit etti. Böylelikle Ay genelinde saptanan toplam segment sayısı 2.634’e ulaştı.

Genç fay çizgileri ve sismik tehlikeler

Fayların yaşını belirlemek için etraftaki krater yoğunluğunu tahlil eden takım, bu sırtların yaklaşık 310 milyon ile 50 milyon yıl evvel oluştuğunu saptadı.

En genç sırtın yaklaşık 52 milyon yaşında olduğu belirlenirken, ortalama yaşın yüksek bölgelerdeki fay sınırlarıyla benzerlik gösterdiği görüldü. Bu durum, birebir global gerilimlerin Ay’ın her iki arazi yapısını da şekillendirdiğini kanıtlıyor.

Jeolog Tom Watters, bu keşfin dinamik ve küçülen bir Ay tablosunu tamamladığını belirtti. Maria düzlüklerindeki sismik olarak etkin özelliklerin yaygınlığı, gelecekteki Ay misyonları için hem yeni fırsatlar hem de riskler barındırıyor.

Özellikle sığ Ay zelzelelerinin, Ay yüzeyinde kurulacak insan yapısı altyapılar için önemli bir tehlike oluşturabileceği vurgulanıyor.