Dünya’nın ömrü kısa, gezegenlerin uzun…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Gezegenlerin ömrü, genç yıldızların etrafındaki toz tanelerinin devasa çarpışmalarla birleşmesiyle başlar. Fakat bir gezegenin sonunu tanımlamak, oluşumunu tanımlamaktan çok daha karmaşıktır.

Bilim dünyasında bir gezegenin mevti, ya fizikî olarak büsbütün parçalanması ya da üzerindeki yaşanabilir şartların kalıcı olarak değişmesi halinde kabul ediliyor.

Dünya örneğine bakıldığında, gezegenimizin mukadderatı direkt Güneş’in evrimine bağlı görünüyor. Yaklaşık 5 milyar yıl sonra Güneş’in yakıtını tüketip bir kızıl deve dönüşmesiyle birlikte, Dünya evvel okyanuslarının buharlaşmasıyla yaşanmaz hale gelecek, akabinde genişleyen Güneş tarafından yutulma yahut uzay boşluğuna savrulma tehlikesiyle karşı karşıya kalacak.

Evrenin geneline bakıldığında ise Dünya’nın ömrü aslında epeyce kısa kalıyor. Uzaydaki yıldızların büyük bir kısmını oluşturan kırmızı cüceler, Güneş’ten çok daha yavaş yakıt tükettikleri için trilyonlarca yıl varlıklarını sürdürebiliyor. Bu yıldızların etrafındaki kayalık gezegenler, kendi iç ısılarını ve jeolojik hareketliliklerini on milyarlarca yıl boyunca koruyabiliyorlar. Bu durum, cihanda Dünya’dan çok daha uzun mühlet “hayatta” kalacak dünyaların var olduğunu kanıtlıyor.

Gezegenlerin sonuncu bahtı ise bazen büyük bir çarpışma, bazen de yörüngeden çıkıp galaksinin derinliklerindeki sonsuz karanlığa savrulmak oluyor. Bir gezegenin varlığına son noktayı koyan asıl gerçek ise kozmosun kendi sonunun nasıl geleceğiyle ilgili teorilerde bâtın kalmaya devam ediyor.

Livescience