Araştırmacılar, yaklaşık 4,51 milyar yıl evvel “Theia” ismi verilen devasa bir gök cisminin Dünya’ya çarparak Ay’ı oluşturduğu konusunda birleşse de bu çarpışmanın ayrıntıları hâlâ büyük bir bulmaca. Ay’ın yüzeyini kaplayan beyaz mineraller, gök cisminin bir vakitler binlerce derece sıcaklıkta dev bir magma okyanusu olduğunu kanıtlıyor.
Amsterdam Vrije Üniversitesi’nde yürütülen laboratuvar deneyleri, Ay’ın derinliklerindeki muazzam basınç ve sıcaklık şartlarını yine yaratarak bu erimiş kütlenin nasıl katılaştığını anlamaya çalışıyor. Fakat eldeki fizikî datalar, teorik modellerle tam olarak örtüşmüyor.
Kimyasal benzerlik çelişkisi
Ay oluşumuna dair en büyük sorun, klasik simülasyonların Ay’ın büyük oranda çarpan yabancı cisimden (Theia) oluşması gerektiğini öngörmesi. Şayet Theia Güneş Sistemi’nin farklı bir bölgesinden gelmiş olsaydı, kimyasal yapısının Dünya’dan farklı olması gerekirdi. Meğer Apollo vazifeleriyle getirilen örnekler, Ay’ın adeta “Dünya’nın bir kopyası” olduğunu gösteriyor.
Bu durum, bilim insanlarını Dünya’nın o devirde şimdi tam oluşmadığı ve kendisiyle tıpkı boyutta öteki bir gövdeyle çarpışarak büsbütün karıştığı üzere daha radikal senaryolar üzerinde düşünmeye sevk ediyor.
Gezegenimizin sıfır noktası
Ay’ın kökenini anlamak, aslında üzerinde yaşadığımız Dünya’nın tarihini nasıl sıfırladığını ve bugünkü halini nasıl aldığını anlamakla muadil görülüyor. Yapılan araştırmalar, bu devasa çarpışmanın Dünya’nın jeolojik geçmişini büsbütün değiştirdiğini ortaya koyuyor.
İnsanlık onlarca yıl evvel Ay yüzeyine ayak basmış olsa da her gece gökyüzünde gördüğümüz bu sadık uydumuzun, gezegenimizden nasıl koptuğu yahut ona nasıl eklendiği sorusu, çağdaş astronominin en büyük çözülmemiş sırlarından biri olmayı sürdürüyor.
Sciencealert
İşgalci İsrail memleketler arası hukuku çiğnemeye devam ediyor
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.